فیلم| زیبایی های زمان شاه که هرگز به شما نگفته اند!

اوایل دهه هفتاد بعد از انقلاب جنوب کشور.
رفته بودم سری به دوستانم بزنم، ماشین آموزش و پرورش بخش مربوطه خراب بود و از من خواستند با ماشین خودم رئیس آموزش و پرورش اون منطقه رو ببرم به معلمان اونجا سرکشی کنه منهم قبول کردم دولبه گچ سفید ویک جعبه گچ رنگی و تعدادی کتاب را بهمراه داشتیم در راه به دبستان‌ها مربوطه که اکثرا کپر بودند سرکشی کردیم، ی معلم بود و تخته سیاه و چند تا دانش آموز دختر و پسر که حتی کتاب درس نداشتند و در دفتر مطالب رو می‌نوشتند، فرد مسؤل که با من همراه بود به آنها یه مشت گج سفید و دو سه تا گچ رنگی میداد. به مدرسه ای کپری رسیدیم که معلم خانم بومی بود و کدخدای ده اتاقی برای اسکان به او داده بود من دلم سوخت و یه مشت گچ رنگی و یک مشت گچ سفید اضافه به او دادم.
اوایل سال هفتاد این وضع مدارس کشور بود و هنوز هم دربعضی از مناطق کپری هستند.
ی کم خجالت هم خوب چیزیه.