عکس| شهید محمود احمدی نژاد کیست؟

به گزارش سرویس منهای فوتبال؛ محمود احمدی نژاد در سال 1343 در روستایی در قائمشهر به دنیا آمد. پدر وی حیدرعلی خادم مسجد بود و به همین دلیل آموزه های قرآنی را در نوجوانی به او آموزش می داد.

در آغازين روزهای انقلاب، او همگام با ديگر انقلابيون، پا در ميدان اعتراض و جشن‌های خيابانی گذاشت و به تكثير و توزيع اعلاميه و شعارنويسی پرداخت. علاوه بر آن، شبانه، برای ایجاد امنيت در شهر، به نگهبانی در كارخانه‌های سيلوی سيمان و نیز در داخل شهر و مصلي می پرداخت. پدرش در اين‌ مورد می گويد: «سال 1358 وقت خود را صبح‌ها در مدرسه و شب‌ها تا نيمه، به گشت‌زنی و نگهبانی در مكان‌های مختلف شهر می گذراند.»

محمود در سال 1359، با شنيدن كوس جنگ، جامه پاسداری را به تن كرد و چون قطره‌ای به سيل خروشان رزمندگان اسلام پيوست. او حتی، حاضر بود جان خود را برای رفع نيازهای رزمندگان بدهد.

حیدرعلی در ادامه بیان می‌دارد: «او به من می گفت: اگر با پولت قصد خريد سيمان را داری، اين كار را نكن. بهتر است آن را به رزمندگان بدهی. خودش نيز از حقوقی كه دريافت میكرد، برای كمك به آن‌ها هديه می داد.»

گفته‌های مادر نیز شنیدنی است: «سپاه پاسداران او را ثبت‌نام نمی كرد. برای همين، روحاني مسجد را با خود به سپاه برد و آن‌ها به ضمانت ايشان، محمود را قبول كردند.»

هنگامی که پدر متوجه شد محمود به سن ازدواج رسيد، با او در مورد اين موضوع صحبت كرد. محمود هم در نامه‌ای، برای او نوشت:‌ «ازدواج و عروسی من، شهادت است. اسم فرزند من هم استقلال، آزادی ، جمهوری اسلامی است.»

این فرزند رشید میهن در طول مدت حضورش در جنگ، در كسوت‌هايی چون مسئول دسته، بی سيم‌چی و فرمانده گردان، خدمات ارزنده‌ای به يادگار گذاشت.

مادر در روایتی دیگر درباره فرزندش اینچنین می‌گوید: «گفتم: پسر! چقدر به جبهه می‌روی! ما نگرانت هستیم. در حالی‌که به ریش خودش شانه می‌کشید، می‌گفت: ای مامان! تا چند سال می‌خواهی در این دنیا باشی؟ گفتم: من که خبر ندارم. گفت: مثلا صد سال! آخرش چه؟ نهایتش مرگ است. ولی اگر شهادت نصیب ما شود، خیلی افتخار می‌کنیم. وظیفه ما جوانان این است که به جبهه برویم و راه شهدا را ادامه دهیم.»

سرانجام، او در 1361/2/27 در «مهاباد»، بر اثر اصابت گلوله‌ای، به درجه رفيع شهادت نائل آمد. پيكر پاكش نیز بعد از تشييع و وداع، در گلزار شهدای نكا خاكسپاری شد.